Sorry luitjes dat ik een zekere tijd niks heb gepost. Ik had het namelijk de laatste paar maanden bezonder druk. Plus daarbij dat ik niet echt veel zin had om nog iets te schrijven. Maar op dit moment verveel ik me toch de fucking pleurus dus ik typ maar weer effe wat. 2 rijmpjes om precies te zijn
I’m having this big escape
It’s on the way to this very big end
As prisoner in this spychologicly rape
Being a slave of the dogs that used to eat out of my hand
~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.~.
No matter how many times I run away
No matter where I will hide
I never have a place to stay
In the cold november nights
Filed under: Gedichten
